Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Το τσίπουρο στα Γιάννενα,/ διπλό το μεταλάβαινα . . .





(photo: Γιάννης Αυγέρης) 

...Με νοσταλγία,θυμάμαι  κάποιες  παλιές Πρωτοχρονιές ,πίσω στις αρχές του '80, όπου πλακωνόμασταν στα τσίπουρα, αποβραδίς , σε ωραία  χαρακτηριστικά στέκια της εποχής...Λαϊκά στέκια :Τσιοκάνης,Όαση,Γκουγιάννος, Μπρούζος κ.λ κ.λ...Με προεξάρχοντες ενίοτε, κάποιους αξέχαστους φίλους-"γκεσέμια" της εποχής :Δερβέντζας..Σκάρας κ.λ  ...Mας έβρισκε ,θυμάμαι, η αλλαγή του χρόνου, να πίνουμε, ν' αγκαλιαζόμαστε και να φιλιόμαστε, όλοι μαζί, γνωστοί κι άγνωστοι....Εκκλησίασμα σωστό όλο το ανθρωπολόι στο μαγαζί...Τέτοια μυσταγωγία που, αν κι όποτε έπεφτε το μάτι  απόξω απ' το τζάμι, στο δρόμο, μας φαινόταν ο έξω κόσμος, ποτάμι παρδαλό κι αλλιώτικο που κόντρα του κολυμπάγαμε, εμείς "οι απομέσα"...εμείς "οι απέξω" , σωστότερα, αφού σ' αυτά τα παλιά στέκια , κυρίως,σύχναζε, ευδοκιμούσε κι ανθούσε το ωραίο περιθώριο της εποχής εκείνης...


Το τσίπουρο στα Γιάννενα
νάμα και ξεροσφύρι
διπλό το μεταλάβαινα  
σε ξέχειλο ποτήρι

γράδα κοντά στα είκοσι
κι ενίοτε παραπάνω,
 Μπρούζο, Τσιοκάνη, Όαση,                    
 Καραβατιά, Γκουγιάνο 

τρίζαν τα ρακοπότηρα
στου μαγαζιού το βάθος,
πώς κουρταλούν τα σήμαντρα
κι αναγαλλιάζει ο Άθως,

 κι ο μαχαλάς ευώδιαζε
ρακί,σαν Άγιος Τάφος,
και "τούτο εστί το αίμα μου"
βραχνόψελνε ο Βάκχος

μέχρι που ο Σκάρας, άγγελος
 μ' ένα Sante ρομφαία,
κι οπίσω του εκκλησίασμα
ευλαβικό η παρέα

εμπαίναμε αναπόταμα*
στου κόσμου το ποτάμι
που κατηφόραε παρδαλό
απόξω από το τζάμι,

κάτω ο κόσμος, πάνω εμείς 
σαν πέστροφες στο ρέμα,
βαστάγαμε αμετάβλητο
φρόνημα, βλέμμα κι αίμα,

 οι άλλοι γέρασαν νωρίς,
εμείς μείναμαν ίδιοι
ωσάν στο Μώλο το παλιό
τ' άγαλμα του Μαβίλη

οπού αγναντεύει ακοίμητο, 
το χάραμα το Δρίσκο,  
τη νύχτα  των στασιαστών
των άστρων το στολίσκο

που πάντα  μπόι σηκώνουνε
 και πάντα καταφέρουν
 να φέξουν μες στη σκοτεινιά
το χάραμα να φέρουν.
........................................
Το τσίπουρο στα Γιάννενα
τα χρόνια του '80,
διπλό το μεταλάβαινα,
κι ακόμα μες στα δόντια

εκείνο το ίδιο πίσω-εμπρός
γλυκά το μηρυκάζω,
 στου '80 τον παλιόν μπαξέ
 ν' ανθοβολώ ν' αγιάζω...
                                   
*αναπόταμα= αντίθετα προς το  ρεύμα του ποταμού

 άγγελος-1 Γενάρη του 2014




Ρομά . . .

 
 

Να  'μουν στ' αντίσκηνο Ρομά 
-μη μ' έχει η πόλη σκλάβο- 
να  'χω σκεπή το μούχρωμα 
το μενεξί, το μπλάβο, 

να κάνουν δυό και τρία εφτά 
κι εννιά οι πέντε ογδόντα 
να  'χω τα πούστικα λεφτά 
προσάναμμα στη σόμπα , 

να 'μαι κιλά εξήντα δυό 
-ούτ' ένα παραπάνω- 
 με ψωμοτύρι και νερό
ταράτσα να την κάνω,

κι άμα πεθάνω, ουδέ παπά 
να θέλω ουδέ και τάφο, 
μα χώσιμο αδακεί βαθιά
στ' αντίσκηνο από κάτω, 

να ξεχρεώσει η σάρκα μου
της λάσπης το σκουλήκι
που εζούσα μες στο χτήμα του
χωρίς να δίνω νοίκι...

άγγελος

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ (λαϊκός ζωγράφος,1870-1934)



Στον καφενέ που κάθεσαι,
με τα νερά εφάπτεσαι
του ποταμού Ιορδάνη,

κουβέντες πάνε κι έρχονται,
μες στου καφέ σου αλέθονται
το μαύρο το φλυτζάνι,

άγγελος ήσουν που όφειλε
τ' αόρατα, Θεόφιλε,
ζωγραφιστά να κάνει.
............................................

Είσαι ένα δέντρο στο βοριά,
με τα παιδιά μιλάς μονάχα,
και με τ' αποσπερνά πουλιά
που στήνουνε φωλιές στα βράχια.

Μη δείχνεις όλο σου το φως
-σφραγίδα είναι το φως, του πρώτου-
Θεόφιλε, όπως ο Χριστός
που τον καρφώσαν' στο σταυρό του.

άγγελος -25 Αυγούστου του 2014- Χουλιαράδες  


Πριν 80 ακριβώς χρόνια , στα 1934, πέθανε ο σπουδαίος λαίκός ζωγραφος Θεόφιλος Χατζημιχαήλ.Μονάχα ο Γιώργος Ζωγράφος, τον τραγουδησε (σε ποίηση Εμπειρίκου και μουσική Μαμαγκακη) τόσο σπαραχτικά κι αληθινά.Ήταν, βεβαίως, κι η θλίψη κι η "τρέλα" που ..κουβάλαγε στο λαρύγγι του, αυτος ο ανεπανάληπτος ερμηνευτής του νέου κύματος.
Μετέπειτα, πολλοί , κι ανάμεσά τους κι οι Κατσιμιχαίοι, προσπάθησαν να τραγουδησουν το Θεόφιλο.
Όλοι τους όμως με έναν τρόπο επιτηδευμένο, παγιδευμένοι στη μανιέρα τους, και, καθόλου μα καθόλου κοντά σ' ό,τι ήταν ο Θεόφιλος: ένας μεγάλος λαϊκός καλλιτέχνης, που η μισή μεγαλοσύνη του οφείλεται στ' ότι δεν είχε επιγνωση του πόσο σπουδαίος ήταν, οπότε κι απ' την αρχή ως το τέλος, δημιουργούσε με μια παρθενική ματιά, και με μιαν αγνή-παιδιάστικη διάθεση, διχως ύφος, στυλ κ.λ κ.λ

 

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Παμβοχαϊκός-Μίλαν : 3-0 (τελικό)

 


Εσύ 'σαι ο Παμβοχαϊκός 
κι αυτοί είναι η Μίλαν, 
πριν βγει η χρονιά, κακήν-κακώς 
στην ανεργία σε στείλαν' ,  

χωρίς ψωμί και φράγκο ουδέν  
σαν φύλλο στον αέρα 
τα τραγουδάκια του Κοέν 
να παίζεις όλη μέρα.

Μπές στα γραφεία τους  το πρωί 
 ζωσμένος δυναμίτη 
κάν' τη στερνή σου προσευχή
και γάμα τους το σπίτι, 

έκτακτο ανακοινωθέν 
το MEGA να σε βγάλει, 
ο "Παρτιζάνος" του Κοέν
να ζωντανέψει πάλι... 

άγγελος-4 Γενάρη του 2014

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Στου λύκου τον ντορό


 


Τη λευτεριά μου την κερδίζω 
τρέχοντας πάνω στα βουνά, 
γυρνώ κι η πόλη τζαμπουνά
το ίδιο μοιριολόι το γκρίζο, 

τι τύχη να  'χεις, μες στους τοίχους
κλεισμένος σαν τον Ιωνά
 στα καπνισμένα, παγερά
σπλάχνα του  τσιμεντένιου κήτους, 

τρεις σβόλους που ευτυχώς βαστάτε
χώμα απ' τα διάσελα ψηλά,
παπούτσια μου αθλητικά
που σας τιμάω και με τιμάτε, 

σαν το χαλί του μουσουλμάνου
απλώνω στο μωσαϊκό
και πέφτω να προσευχηθώ
με το μυαλό στην Πίνδο πάνω, 

δέκτες, μεγάφωνα κι αντένες,
σκουριάζουν , κλείνουνε, σιγούν,
άγιοι πευκώνες τραγουδούν   
και λεύκες Παναγιές Παρθένες, 

ο άθλος μου η σερμαγιά μου
παράδεισός μου το βουνό 
μια ίντσα γης απ' τον ντορό
του λύκου, η επικράτειά μου. 

Άγγελος
7 Απρίλη του 2013 



Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Ο Malkolm Lowry ο ποιητής



Ο MALKOLM  LOWRY Ο ΠΟΙΗΤΗΣ(22 Ιούλη 1909 - 26 Ιουνη 1957)
"Ενθάδε κείται ο Malkolm Lowry,του οποίου οι στίχοι ήταν ανθηροί και συχνά λαμπεροί.Ζούσε νύχτα,και τη μέρα έπινε,και πέθανε παίζοντας γιουκαλίλι" αναγράφεται πάνω στον τάφο του Malkolm Lowry !...
Ο Malcolm Lowry(1909-1957),άγγλος ποιητής και πεζογράφος, εγινε γνωστός από
το μυθιστόρημα του Κάτω Από Το Ηφαίστειο,το αριστούργημα που συγκαταλέγεται στα 10 σπουδαιοτερα βιβλία του 20ού αιώνα. Το «Κάτω από το Ηφαίστειο» αποτελεί το έργο ζωής του Malcolm Lowry, με έντονα τα αυτοβιογραφικά στοιχεία, τις εμμονές, τους εφιάλτες, τα παιδικά τραύματα και τις ανησυχίες του συγγραφέα.Το «Κάτω από το Ηφαίστειο» είναι για τον Malcolm Lowry μία «μεθυσμένη Θεία Κωμωδία».
Η λογοτεχνία και το αλκοόλ ήταν οι δύο εμμονές του.
Ο αλκοολισμός και οι ψυχικές διαταραχές σκίασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής μπαινόβγαινε σε κλινικές. «Έπινε τα πάντα» έγραψε αργότερα η σύντροφός του Jan Gabrial στο βιβλίο της «Μέσα στο Ηφαίστειο».
Πέθανε στις 26 Ιουνίου του 1957 από υπερβολική δόση υπνωτικών. 

Ο MALKOLM LOWRY Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Όλος ο κόσμος, τις νυχτιές ,πηγαίνει και πλαγιάζει,
κι ο Malkolm Lowry ο ποιητής , ποτέ δεν ησυχάζει,
τη νύχτα , γράφει σαν τρελός, τη μέρα πίνει ουίσκυ,
ο οίστρος θέλει οινόπνευμα κι η Τέχνη θέλει πίστη,
θέλει και χίλιους εαυτούς ν' αλλάζεις κάθε ώρα
καθώς αλλάζει ο άνεμος στου καραβιού την πρώρα,
να πολεμάς, να δέρνεσαι, ν' αγκομαχάς, να στέργεις,
να πας δεξιά, να πας ζερβά, νά 'ρχεσαι και να φεύγεις,
σαν Κάτω Απ' Το Ηφαίστειο,αγρίμι λαβωμένο
που η λάβα ως φτάνει, σούρνεται, 'μπρός-πίσω αλαφιασμένο,
για μιαν ακόμα ανασεμιά,για μια αστραψιά στο δείλι
για μια στερνή του ανέμου ηχώ,σαν από γιουκαλίλι.
......................................
Όλος ο κόσμος,κόσμο πάει τη μέρα για να βρίσκει,
κι ο Malkolm Lowry ο ποιητής ,βουλιάζει μες στο ουίσκυ,
γερά φτερά να βγάλει ο νους,ν' αναληφτεί να φύγει
με πέντε λέξεις ακριβές στην άκρη στο μολύβι.
άγγελος-26 Θερτή του 2014

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Του Μάρκου


 
Σ' όλα τα διάσελα βροχή σ' όλα τα βιλαέτια,
πάν' οι παράδες κι οι χαρές, πάν' και τα μπερεκέτια,
πέντ'-έξι έχουν τον παρά, πέντ'-έξι οι παραλήδες
πέντ'-έξι οι βιομήχανοι κι όλοι οι κοτζαμπασήδες,
ο Μάρκος σφίγκει το σπαθί και το βαρύ ντουφέκι
βγαίνει απ' την κούλια την ψηλή κι απ' το παλιό το γρέκι,
φιλάει τον κύρη στο δεξί, στο μάγουλο τη μάνα,
φιλάει κι από τ' απόμακρα, Τζουμέρκα και Μουργκάνα,
διαβαίνει τον Καρβασαρά, τη γέφυρα στο Ρίο,
χιόνι και δίσεχτος καιρός, χιόνι βροχές και κρύο,
μπαίνει στην Ελευσίνα ορθός, στο Σύνταγμα φορτσάτος,
καμπάνα ο Ηπειρώτικος ο μπούτζος του ο βαρβάτος
βαρεί και γύρω οι σύντροφοι μαζώνονται χιλιάδες
με τα βαριά τα μάνλιχερ και τους παλιούς τους γκράδες,
ποιος είδε αητό στη θάλασσα και δέλφινα στα Τέμπη,
ποιος είδε βιομήχανο, φτωχούς να υπηρετεύει,
μέρα καλή ξημέρωσεν αρχοντοθυγατέρα,
πλάση ανθισμένη κι όμορφη, κόκκινη πέρα ως πέρα...

άγγελος-13 Θερτή του 2014-λεύτερη Πίνδος

Του ΕΛΑΝ οι σύντροφοι οι παλιοί

Σαν ίσκιοι πλάι στα λάβαρα τα κόκκινα, 
τα σύννεφα οι παλιοί οι αγωνιστές 
κοιτάν' τα μολυβιά τα θεοσκότεινα
που εβάρυναν στου Αίμου τις κορφές.

 -Μπαρμπα-Αναστάση, η Γη θα γίνει κόκκινη! 
-Καπεταν-Γιώργη, εσήμανε ο καιρός! 
Μπριόζοι οι νεολαίοι, οι πάντα πρόθυμοι 
να ειδούν ως και στον ζόφο ολίγο φως, 

 τα ίδια ωραία λόγια μηρυκάζουνε, 
μα οι σύντροφοι οι παλιοί οι αγωνιστές 
δακρύζοντας στην άσφαλτο βουλιάζουνε 
με σηκωμένες πάντα τις γροθιές, 
σάπιες μαούνες στα νερά τα βρόχινα 
-στο ΕΛΑΝ φουρτούνες άντεξαν παλιές- 
σαν ίσκιοι πλάι στα λάβαρα τα κόκκινα 
σαν σύννεφα οι παλιοί οι αγωνιστές. 
άγγελος-15 Μάη του 2014 
λεύτερη Πίνδος

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Γιαννιώτικη βροχή

 
 
photo:Θωμάς Σιώζος

 Όπου, τρέχοντας χτες 6 Μάη,κατά τις 8, πριν το σούρουπο,δίπλα στη λίμνη των Γιαννίνων και προς την Καστρίτσα, μ' έπιασε άγρια βροχή.Χαλάζι κι αγέρας δυνατός.Βορειοδυτικός. Κι όταν λέμε "βροχή", εννοούμε να 'χουν ανοίξει οι ουρανοί...Οι Γιαννιώτες ξέρουν...Το διαπίστωσαν χτες και προχτές.. Σημείο!!!
Μούσκεμα ως το κόκαλο, το χειρότερο είναι να σταματήσεις να τρέχεις.Ειδικά με τέτοιον αγέρα.Παγώνεις.Πόσο μάλλον, όταν τρέχεις  ..ξεμπλέτσωτος, όπως το 'χω εγώ συνήθειο, χρόνια τώρα. 
Το καλύτερο μου μπορείς να κάνεις, είναι να συνεχίσεις να τρέχεις μ' αμείωτο ρυθμό. 
Ε, κάπως έτσι, γίνεσαι ένα με τη βροχή, αδερφός της και φίλος της.Και μ' όλα, τριγύρω.Ζωντανά κι άψυχα.Αδερφός και φίλος πάλι.Και με τα σύννεφα, πάνω.Αδερφός και φίλος.Κομμάτι κι εσύ αδιαίρετο της Πλάσης, σάρκινη χάντρα στο άφθαρτο κι αιώνιο κομπολόι του Σύμπαντος. 
...Και πας...Και πας...Ως που, μες σε τούτο το ασυνήθιστο σκηνικό -κι είν' αλήθεια πως σε πρωτόγνωρες καταστάσεις, βιώνεις πρωτόγνωρα συναισθήματα, αλλόκοτα κι όμορφα- έρχεσαι σ' έκσταση κι αρχινάς να βλέπεις και ν' ακούς πράματα.Ακούς στίχους ποιητών που αγαπάς.Γεύεσαι ψήγματα αθανασίας, έτσι που μ' όλη σου την αλκή τρέχοντας, σκίζεις  το μαύρο κι ογρό σκοτάδι και ξορκίζεις-νικάς του θανάτου το φόβο, τον ανίκητο ως τα τώρα...Στη βροχή πάντα...Στη Γιαννιώτικη βροχή που, τόσο συχνά που πέφτει, είναι ένα με τα Γιάννενα...Απ' όταν επλάστη ο κόσμος...Άγιο και κρύο μύρο, στις πλάτες της πάλαι ποτέ όμορφης μικρής μας πόλης...
 
 ΓΙΑΝΝΙΩΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ
Κι όπως το σούρουπο έτρεχα στις παραλίμνιες στράτες,
κι απάνω η ογρόστομη η βροχή η κοσμοαπολυμάντρα 
μού  'πεφτε αγίασμα στις γυμνές τις ξαναμμένες πλάτες, 
στο κομπόλόι του Σύμπαντος σάρκινη ένιωθα χάντρα, 
 
μια χάντρα εγώ, χίλιες της Γης τ' αθώα τα πεταλούδια, 
χίλιες του αιθέρα οι μυρουδιές, χίλιες τα γκρίζα νέφη, 
και χίλιες τα μυριόστομα λυπητερά τραγούδια 
που φτάναν' πέρα απ' το θολό, μαύρο της νύχτας ξέφτι, 
 
-τραγούδια για το θάνατο και τις παλιές αγάπες, 
του Καρυωτάκη, του Άσιμου, του Λαπαθιώτη, του Άγρα-
και θούρια για τους ταπεινούς, στις παραλίμνιες στράτες, 
ανάρια ως έψελνε η βροχή η κοσμοαπολυμάντρα,
 
ως πού  'φτανε η γλυκιά η ζωή, κι ως πού η θανή κι ο ζόφος
μήτε που μ' ένοιαζε, έτσι αργά που εγλύκαινε τριγύρω 
η Πλάση κι ο Ηπειρώτικος γενέθλιος ο τόπος, 
απ' της Γιαννιώτικης βροχής τ' άγιο το κρύο το μύρο...  
 
άγγελος-6 Μάη του 2014  
τρέχοντας στη βροχή...στη Γιαννιώτικη αιώνια βροχή...

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Η Ντίνα από τους Χουλιαράδες



Της πόλης τα ψευτοκαλούδια
στα δυο της τά ‘γραψε τ’ αρχίδια
η Ντίνα, αδέρφια έχει τα ζούδια,
φυλάει στους Χουλιαράδες γίδια,

κι αν κάμποσοι την περγελάνε,
να φάν’ στα Γιάννενα στη μάπα
μούχλα,μαζούτ κι αιθάλη, πάνε.
 Σαν θηλυκός Αη-Λιας στη στράτα,   

η Ντίνα με την καφετιά της
τη μάλλινη ψηλή κατσιούλα
διαβαίνει με τα ερίφιά της
αρχόντω αγνάντια απ' τη Στρογκούλα,

κι όποτε πάει , κάνα Σαββάτο, 
στο καφενείο με  τα καλά της
να  κατεβάσει άσπρο πάτο
την πενηντάχρονη ερημιά της, 

πίσω από τον καφετζή, κοιτούνε
τα ρακογυάλια αραδιασμένα,
και τρίζουν, κλαίνε και ριγούνε
πριχού σ' αντάμικο, ένα-ένα,

χορό πιαστούνε του Ζαλόγγου,
κομμάτια να γινούν χιλιάδες
'μπρός στην πριγκήπισσα του λόγκου:
τη Ντίνα από τους Χουλιαράδες...

άγγελος-27 Απρίλη του 2014
Χουλιαράδες-λεύτερη Πίνδος

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Αναφορά στο μέραρχο τον Άραχθο

 





Συνήθεια μού 'γινε ιερή , στην αστική μου  ζήση,
κάθε Σαββατοκύριακο, χειμώνα-καλοκαίρι,
να πάω κάτω απ’ το Τσίμοβο, να μ’ επιθεωρήσει
ο μέραρχος  ο  Άραχθος μ' όλο το πετρασκέρι.

Γυμνώνομαι απ' εγωισμούς -στα Γιάννενα- κι απ' ύφος
κι από των κόπων μιας ζωής τις λίγες καταθέσεις
-αυτές που πάντα οι δάσκαλοι μαζώνανε ως συνήθως
γεράματα να κάνουν με τις βασικές ανέσεις-

και παίρνω τον ανήφορο και λησμονάω  τον κάμπο,
σμίγω λιθάρι χαιρετώ, ρόμπολο προσκυνάω,
βρίσκω ρουμάνι αγάλλομαι, βλέπω πετρίτη λάμπω,
βλέπω το μέραρχο-Άραχθο και προσοχές βαράω:
 
-Σας αναφέρω, ευπειθώς, Άραχθε μέραρχέ μου,
πως σθεναρώς  αμύνομαι κι ηρωικώς στο άστυ,  
με τρεις  λόχους αστροφεγγιάς και δυο ουλαμούς ανέμου,
να μένει  αλώβητη η ψυχή η βουνίσια, κάθ’ εκάστη!

…Κοιτάει το μπόι μου ο Άραχθος, στο αίμα μου μετράει  
αητούς και Κατσαντώνηδες , χιονιάδες και ζαρκάδια,  
αφρίζει τα νεράκια του, βογκάει, με χαιρετάει
και πάει να δώκει στις ερμιές δροσούλα στα λαγκάδια…


άγγελος-23 Απρίλη του 2014

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη


ΤΖΟΥΜΕΡΚΙΩΤΙΣΣΑ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ 
Ζούδιο είναι και σκαλώνει 
στο γκρεμό και στο κοτρόνι 

και βροντάει στ' ακορντεόν του 
το βουνίσιο παρελθόν του, 

έμπροσθεν Του Φωτογράφου 
κι υπεράνω του Αράχθου... 

-Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη, 
μοίρα μου βουνοθρεμμένη, 
πού με πας ψηλά στο βράχο 
σαν καλόγερο στον Άθω; 

-Σε πηγαίνω εκεί που επλάστης, 
'κεί που αγαπάς κι ετάχτης, 
σε τραβώ εκεί που μ' ένα 
"αχ" η μάνα σου σε εγέννα: 

στην κορφή και στο γρανίτη, 
στο θρασκιά και στον πετρίτη, 
να τεντώνεσαι να φτάνεις 
δάσο και βουνό να πιάνεις, 

δροσαέρα ν' ανασαίνεις 
και ποτέ να μην πεθαίνεις, 
στο χιονιά, στο κυπαρίσσι, 
στο αιώνιο ραβαϊσι, 

με τον Πρωτομάστορα 
στου Φωτός τη μέθη 
και με τον ηλιάτορα 
στο βιολί στο ντέφι....

άγγελος-9 Απρίλη του 2014 
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΣΥΚΟΒΕΛΛΗΣ)

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Γυαλί-Καφενέ


   ΓΥΑΛΙ-ΚΑΦΕΝΕ
Δεν είναι Αθήνα εδώ, μαθές 
κι Ερμού και Κηφισίας. 
Εδώ τις νύχτες, σαν περνάς 
την Ανεξαρτησίας, 

 βγαίνουν στου Βρόσγου το παλιό
το γκρεμισμένο χάνι
Πυρσογιαννίτες κι Αλβανοί
της πέτρας πελεκάνοι,

πέτρες  αράδα πελεκάν'
σου στρώνουν καλντερίμι  
 να μη σε καίει η άσφαλτος  
να μη σκοντάφτει η μνήμη,  

να πας στο Γυαλί Καφενέ  
να πίνεις τον καφέ σου  
με τη λιμνίσια την αχλή
στο πέτο κατιφέ σου,   

πελάτες να μην κρένουνε,
 ίσκιοι να μη  σπαράζουν,
 μερακλωμένες Γκέγκισσες
να βγαίνουν να σε σφάζουν

πίσω απ' του σκέτου σου καφέ 
την τελευταία φουσκάλα, 
πρώτα η Μαργιόλα του Χαλκιά
κι ύστερα η Μαντουμπάλα....

άγγελος-6 Απρίλη του 2014

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Δεν είναι ετούτη, Άνοιξη


Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 
Είναι αλλόκοτη εποχή, 
κακός καιρός και γδάρτης : 

κοσμάκης απολύεται 
τη βγάζει όπως-όπως, 
στα βρόχια ο αυτοκινητιστής
στα βρόχια ο κτηνοτρόφος, 

και τα κοινοβουλευτικά 
γαϊδούρια τα μεγάλα 
που μήτε τ' άγιο σέβονται 
της μάνας τους το γάλα, 

απόψε θα ψηφίσουνε 
το νόμο για το γάλα 
νά 'ρθουν να κάνουν τα καρτέλ 
παιχνίδι τα μεγάλα,

μύγες στη στάνη να βαρά 
ο καψοκτηνοτρόφος, 
γάλα να τρως μπαγιάτικο 
να σε μαζεύει ψόφος...  
......................................... 
Σφυρίζει η μέρα η λιόχαρη 
στης μυγδαλιάς τα κλώνια:
"-Πού πήγε εκείνος ο λαός,
στα μαρμαρένια αλώνια 

οπού  'βγαινε εκδικητής
και τιμωρός κι αντάρτης; " 
Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 

άγγελος
Κυριακή,30 Μάρτη του 2014-μέρα,νομοσχεδίου ψήφισης-αψήφησης του λαού

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Η φωνή του Άγγελου Σικελιανού (σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός)







video

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ 
Πού 'ναι οι βάρδοι οι ασώπαστοι,οι αγκρέμιστοι  γιγάντοι, 
πού  'ναι οι τρανοί οι τελάληδες, οι μύστες της φυλής, 
να πλάσουν Νόημα-Οδηγητή   και Στίχο-Ιεροφάντη, 
έρμε λαέ, απ' τα Τάρταρα, γρικώντας να εγερθείς;  

Τώρα, αλαλάζουν, της οκάς τσουτσέκια στις οθόνες 
και κύνες νάνοι ημίαιμοι Κυνοβουλευτικοί,  
τηράει με πόνο ο Όμηρος, μακριάθε απ' τους αιώνες 
και σπάει τη λύρα την ιερή με πάταγο βαρύ ! 

Κι ωστόσο, αλήθεια, είναι φορές που κάτι στον αγέρα, 
κάτι βαρύ, μυριόστομο απ' τα μάκρη του ουρανού, 
βογκάει "καμπάνες βροντερές, ηχήστε πέρα ως πέρα", 
κι ω! είν' η φωνή η στεντόρεια   του  Σικελιανού, 

βογκάει στη μνήμη του λαού, καθάρια οπού  'ναι κρήνη
βρυσούλα τρισχιλιόχρονη να πίνεις σαν διψάς,
κι ο βόγκος γίνεται φωτιά, τρανή φωτιά, γιαγκίνι, 
να καίονται τ' αλαλάζοντα τα κύμβαλα μεμιάς,   

να ξελωβιάζονται τ' αυτιά ν' ακούν τ' ορθό το πρέπον, 
τ' άξιο, το μέγα, το εθνικό, το μείζον , το αληθές, 
των Αρλεκίνων οι άναρθρες κραυγές και των Νενέκων 
στο  βρόντο ανάκουστες  να ηχούν ,γελαστικές κι αχνές.
 .......................................................................... 
Έτσι λογιέται ο ποιητής : σ' όλα τρανός και μέγας, 
στο μπόι,στο λάμπος,στη θωριά, στην πένα, στη φωνή, 
κρούσταλλο διάφανο άσωστο νεράκι  κρύο της Νέδας, 
ρυθμό να δίνει, αγαλλιασμό, δροσούλα και ζωή. 
άγγελος -15 Μάρτη του 2014 (...σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος  Σικελιανός)

ΥΓ  Ακούστε,  στο αποπάνω βίντεο, τη φωνή του Άγγελου Σικελιανού...φωνή Στεντόρεια...φωνή αντρίκεια...φωνή-σήμαντρο του Άθω...φωνή ν' ακούει  σήμερα ο Ρωμηός πριν πέσει για ύπνο και να ξεπλένει τ' αυτιά του απ' τη λώβα του ηχητικού αχταρμά των κολοκάναλων (=αυγινή/πρωινή τηλεμαλάκυνση δήθεν ενημέρωση, μεσημβρινή κουτσομπολοκαφρίλα, βραδινή Πρετεντοροσαβούρα )... κάθε γεννιά έχει ΚΑΙ τις φωνές που της αξίζουν...παλιά: Σικελιανός, Μινωτής, Μπιθικώτσης κ.λ ...τώρα : Βλαβιανο-Χωμενίδηδες, Μπέζο-Φιλιππίδηδες, Ρεμο-Παντελίδηδες  κ.λ με μια λέξη Αρχ@@ίδηδες δηλαδή... 

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα, / πεύκο κι αλυγαριά μου


Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα
πεύκο κι αλυγαριά μου,
να σ' αποδιώξω βιάστηκα
 να φύγεις μακριά μου, 

μα αν πιάνεις σήμα απ' τον καιρό 
 κι απ' το νοτιά μαντάτα
κι αν έχεις τα μαλλάκια σου 
τηλέγραφο στη στράτα, 

τώρα που μάνιωσε ο βοριάς 
και βγήκε απόξω η λίμνη
έλα ταχιά στο Δώδεκα
στου φεγγαριού την πρύμνη

για δώδεκα θα σ' αγαπώ  
για δώδεκα θα σ' έχω 
για δώδεκα  με του πουλιού
το γάλα θα σε θρέφω, 

έλα ,πουλάκι, ανάδεψε
τα στάσιμα νερά μου.
Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα 
πεύκο κι αλυγαριά μου. 

άγγελος-χινόπωρο 1987