Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη


ΤΖΟΥΜΕΡΚΙΩΤΙΣΣΑ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ 
Ζούδιο είναι και σκαλώνει 
στο γκρεμό και στο κοτρόνι 

και βροντάει στ' ακορντεόν του 
το βουνίσιο παρελθόν του, 

έμπροσθεν Του Φωτογράφου 
κι υπεράνω του Αράχθου... 

-Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη, 
μοίρα μου βουνοθρεμμένη, 
πού με πας ψηλά στο βράχο 
σαν καλόγερο στον Άθω; 

-Σε πηγαίνω εκεί που επλάστης, 
'κεί που αγαπάς κι ετάχτης, 
σε τραβώ εκεί που μ' ένα 
"αχ" η μάνα σου σε εγέννα: 

στην κορφή και στο γρανίτη, 
στο θρασκιά και στον πετρίτη, 
να τεντώνεσαι να φτάνεις 
δάσο και βουνό να πιάνεις, 

δροσαέρα ν' ανασαίνεις 
και ποτέ να μην πεθαίνεις, 
στο χιονιά, στο κυπαρίσσι, 
στο αιώνιο ραβαϊσι, 

με τον Πρωτομάστορα 
στου Φωτός τη μέθη 
και με τον ηλιάτορα 
στο βιολί στο ντέφι....

άγγελος-9 Απρίλη του 2014 
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΣΥΚΟΒΕΛΛΗΣ)

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Γυαλί-Καφενέ


   ΓΥΑΛΙ-ΚΑΦΕΝΕ
Δεν είναι Αθήνα εδώ, μαθές 
κι Ερμού και Κηφισίας. 
Εδώ τις νύχτες, σαν περνάς 
την Ανεξαρτησίας, 

 βγαίνουν στου Βρόσγου το παλιό
το γκρεμισμένο χάνι
Πυρσογιαννίτες κι Αλβανοί
της πέτρας πελεκάνοι,

πέτρες  αράδα πελεκάν'
σου στρώνουν καλντερίμι  
 να μη σε καίει η άσφαλτος  
να μη σκοντάφτει η μνήμη,  

να πας στο Γυαλί Καφενέ  
να πίνεις τον καφέ σου  
με τη λιμνίσια την αχλή
στο πέτο κατιφέ σου,   

πελάτες να μην κρένουνε,
 ίσκιοι να μη  σπαράζουν,
 μερακλωμένες Γκέγκισσες
να βγαίνουν να σε σφάζουν

πίσω απ' του σκέτου σου καφέ 
την τελευταία φουσκάλα, 
πρώτα η Μαργιόλα του Χαλκιά
κι ύστερα η Μαντουμπάλα....

άγγελος-6 Απρίλη του 2014

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Δεν είναι ετούτη, Άνοιξη


Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 
Είναι αλλόκοτη εποχή, 
κακός καιρός και γδάρτης : 

κοσμάκης απολύεται 
τη βγάζει όπως-όπως, 
στα βρόχια ο αυτοκινητιστής
στα βρόχια ο κτηνοτρόφος, 

και τα κοινοβουλευτικά 
γαϊδούρια τα μεγάλα 
που μήτε τ' άγιο σέβονται 
της μάνας τους το γάλα, 

απόψε θα ψηφίσουνε 
το νόμο για το γάλα 
νά 'ρθουν να κάνουν τα καρτέλ 
παιχνίδι τα μεγάλα,

μύγες στη στάνη να βαρά 
ο καψοκτηνοτρόφος, 
γάλα να τρως μπαγιάτικο 
να σε μαζεύει ψόφος...  
......................................... 
Σφυρίζει η μέρα η λιόχαρη 
στης μυγδαλιάς τα κλώνια:
"-Πού πήγε εκείνος ο λαός,
στα μαρμαρένια αλώνια 

οπού  'βγαινε εκδικητής
και τιμωρός κι αντάρτης; " 
Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 

άγγελος
Κυριακή,30 Μάρτη του 2014-μέρα,νομοσχεδίου ψήφισης-αψήφησης του λαού

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Η φωνή του Άγγελου Σικελιανού (σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός)







video

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ 
Πού 'ναι οι βάρδοι οι ασώπαστοι,οι αγκρέμιστοι  γιγάντοι, 
πού  'ναι οι τρανοί οι τελάληδες, οι μύστες της φυλής, 
να πλάσουν Νόημα-Οδηγητή   και Στίχο-Ιεροφάντη, 
έρμε λαέ, απ' τα Τάρταρα, γρικώντας να εγερθείς;  

Τώρα, αλαλάζουν, της οκάς τσουτσέκια στις οθόνες 
και κύνες νάνοι ημίαιμοι Κυνοβουλευτικοί,  
τηράει με πόνο ο Όμηρος, μακριάθε απ' τους αιώνες 
και σπάει τη λύρα την ιερή με πάταγο βαρύ ! 

Κι ωστόσο, αλήθεια, είναι φορές που κάτι στον αγέρα, 
κάτι βαρύ, μυριόστομο απ' τα μάκρη του ουρανού, 
βογκάει "καμπάνες βροντερές, ηχήστε πέρα ως πέρα", 
κι ω! είν' η φωνή η στεντόρεια   του  Σικελιανού, 

βογκάει στη μνήμη του λαού, καθάρια οπού  'ναι κρήνη
βρυσούλα τρισχιλιόχρονη να πίνεις σαν διψάς,
κι ο βόγκος γίνεται φωτιά, τρανή φωτιά, γιαγκίνι, 
να καίονται τ' αλαλάζοντα τα κύμβαλα μεμιάς,   

να ξελωβιάζονται τ' αυτιά ν' ακούν τ' ορθό το πρέπον, 
τ' άξιο, το μέγα, το εθνικό, το μείζον , το αληθές, 
των Αρλεκίνων οι άναρθρες κραυγές και των Νενέκων 
στο  βρόντο ανάκουστες  να ηχούν ,γελαστικές κι αχνές.
 .......................................................................... 
Έτσι λογιέται ο ποιητής : σ' όλα τρανός και μέγας, 
στο μπόι,στο λάμπος,στη θωριά, στην πένα, στη φωνή, 
κρούσταλλο διάφανο άσωστο νεράκι  κρύο της Νέδας, 
ρυθμό να δίνει, αγαλλιασμό, δροσούλα και ζωή. 
άγγελος -15 Μάρτη του 2014 (...σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος  Σικελιανός)

ΥΓ  Ακούστε,  στο αποπάνω βίντεο, τη φωνή του Άγγελου Σικελιανού...φωνή Στεντόρεια...φωνή αντρίκεια...φωνή-σήμαντρο του Άθω...φωνή ν' ακούει  σήμερα ο Ρωμηός πριν πέσει για ύπνο και να ξεπλένει τ' αυτιά του απ' τη λώβα του ηχητικού αχταρμά των κολοκάναλων (=αυγινή/πρωινή τηλεμαλάκυνση δήθεν ενημέρωση, μεσημβρινή κουτσομπολοκαφρίλα, βραδινή Πρετεντοροσαβούρα )... κάθε γεννιά έχει ΚΑΙ τις φωνές που της αξίζουν...παλιά: Σικελιανός, Μινωτής, Μπιθικώτσης κ.λ ...τώρα : Βλαβιανο-Χωμενίδηδες, Μπέζο-Φιλιππίδηδες, Ρεμο-Παντελίδηδες  κ.λ με μια λέξη Αρχ@@ίδηδες δηλαδή... 

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα, / πεύκο κι αλυγαριά μου


Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα
πεύκο κι αλυγαριά μου,
να σ' αποδιώξω βιάστηκα
 να φύγεις μακριά μου, 

μα αν πιάνεις σήμα απ' τον καιρό 
 κι απ' το νοτιά μαντάτα
κι αν έχεις τα μαλλάκια σου 
τηλέγραφο στη στράτα, 

τώρα που μάνιωσε ο βοριάς 
και βγήκε απόξω η λίμνη
έλα ταχιά στο Δώδεκα
στου φεγγαριού την πρύμνη

για δώδεκα θα σ' αγαπώ  
για δώδεκα θα σ' έχω 
για δώδεκα  με του πουλιού
το γάλα θα σε θρέφω, 

έλα ,πουλάκι, ανάδεψε
τα στάσιμα νερά μου.
Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα 
πεύκο κι αλυγαριά μου. 

άγγελος-χινόπωρο 1987 

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Στο ποτάμι, ο Γιάννης ο Χαλδούπης με το κλαρίνο του

Το κλαρινάκι το σεπτό 
-παντού κι ό,τι κι αν γίνει-
 το  'χει ο Χαλδούπης φυλαχτό 
σταυρό και κομποσκοίνι, 

το  'χει πανάκι στον καιρό 
σημαία στο πέρασμά του
πορτούλα και παράθυρο 
για τα προγονικά του, 

το  'χει και μες στον ποταμό 
στο διάφανο ποτάμι 
περαματάρη κι οδηγό 
κι εβένινο θαλάμι, 

να κλειέται να μονώνεται 
να παίζει και ν' αγιάζει, 
ποτάμι μες στον ποταμό 
νότες να κατεβάζει, 

καγκέλια  για τον άνεμο
για τ' άστρα πωγωνίσια 
να  'ρχεται η Γης κι ο Ουρανός 
κι η Πλάση όλη στα ίσια... 

άγγελος-4 Μάρτη του 2014

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

«Οι εξορίες του ιεροκήρυκα Σέργιου Σκανδάλη»

 
 ...Διάβαζα μόνο Ποίηση, αφού η Πεζογραφία 
ανιαρή μού εφαίνονταν  και κούραση μεγάλη, 
ως πού  'πεσαν στα χέρια μου προτού βδομάδα μία,
 «Οι εξορίες του ιεροκήρυκα Σέργιου Σκανδάλη» 
 
Και διάβασα κι ομόρφυνα και διάβασα κι εχάθην 
και διάβασα κι αμάρτησα κι αγίασα κι ημερώθην 
και διάβασα και στων Παθών μου  ενύχτωσα τα βάθη 
και διάβασα και στις κορφές της Πίνδου εξημερώθην... 

 άγγελος- 22 Φλεβάρη του 2014

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Δυο γυφτοπούλες στο βουνό




Γράφουμε εκεί γράφουμε εδώ
γράφουμε παραπέρα
γράφουμε στ' αρμυρό νερό
στη γη και στον αέρα

πότε σεμνά κι ουδέτερα
πότε με στόμφο κι ύφος
πότε για ήθη ελεύθερα
πότε για Αγίους κι ήθος

πότε Σικελιανικά
πότε αλά Μπρεχτ και Κάλβο
πότε αυστηρά Παλαμικά
πότε αλά Χρήστο Μπράβο

πότε προτού το φαγητό
πότε μετά το πιώμα
πότε με καθαρό μυαλό
πότε αλοιφή και λειώμα

πότε στο μεροκάματο
πότε σε χρόνο αδείας
μεθάμε με τ' αθάνατο
κρασί της μαλακίας

καθότι πέρα απ' τον βαριό
τον ίδρωτα του εργάτη
όλα είναι τρύπα στο νερό
πομφόλυγα κι απάτη.
...........................................
Δυο γυφτοπούλες στο βουνό
με βιολετιά φουστάνια,
στου κόσμου το "ποιηταριό"
αμάραντα στεφάνια

μποέμικα αλαλάγματα
στου ζέφυρου το νύχι
να τρέμουνε τα γράμματα
κι οι "ποιητές" κι οι στίχοι...

άγγελος-19 Φλεβάρη του 2014

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Τζουμέρκα





Αν θες ν' ακούσεις πώς ριγά
και πώς σημαίνει η πέτρα,
πέρνα το Ρίο ζύγωσε
κι ανέβα στα Τζουμέρκα,  

να κοινωνήσεις το θρασκιά 
ψηλά στα χίλια μέτρα 
μακριά  απ' της πόλης τον αχό
κι απ' των αστών τη λέπρα,

εκεί δεν είναι Μέτσοβο 
Κόνιτσα και Ζαγόρι, 
να σου ..πουλάνε το βουνό
μεσάζοντες κι εμπόροι 
  
ογδόντα ευρώ το δίκλινο 
δέκα τα μακαρόνια 
τριάντα το τηλεφερίκ 
κι είκοσι οχτώ τα χιόνια,

δεν είναι εκεί για γιάπηδες
δεν είναι για τουρίστες, 
είναι εκκλησιά για της ερμιάς 
και του βουνού τους μύστες, 

σπίτια κλεισμένα από καιρό 
γκουστέρες και σπουργίτες 
να βγαίνουν να σε υποδεχτούν 
γερόντοι μακαρίτες 

με ρακογυάλι στο δεξί 
και στ' άλλο το λουκούμι 
να πέφτει απάνω παγερή 
βροχή με το τουλούμι ,

να πέφτουν χρόνια απείραχτα 
κι αμάραντοι αιώνες 
βαμπάκι στα μηλίγγια σου 
και χάδι στις λαγόνες, 

να παίζει η νύχτα σινεμά 
των ταπεινών τα έργα 
στο κινηματοθέατρο 
"Σινε-Ψηλά Τζουμέρκα"   

να μπαίνεις μ' εισιτήριο 
ματιά σαλού μονάχα, 
να βγαίνεις ίσια να τραβάς 
για του βουνού τη στράτα 

πίσω ποτέ να μη γυρνάς
μηδέ να κατεβαίνεις,  
να σφάζεσαι απ' την ομορφιά 
ποτέ να μην πεθαίνεις...

 ά.


Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Στον Άραχθο δίπλα ο Μήτρο-κλώνης



...οι παλιότεροι Τζουμερκιώτες θα θυμούνται το Μήτρο-κλώνη απ' το Λοζέτσι (=Ελληνικό), μονάχο του-ολομόναχο  να τριγυρνάει σαν ξωτικό ,πότε σαν ίσκιος στα Τζουμερκοχώρια, πότε σαν Αη-Γιάννης Πρόδρομος  στο πλάι τ' Αράχθου...

Χρόνια της μοναξιάς το φως
άγιο τον είχε κάνει  
πήγαινε κάθονταν σκυφτός 
στην άκρη στο ποτάμι  

"ποτάμι δέξου πάρε με 
ποτάμι αμάν αμάνα 
αγκάλιασέ με βγάλε με 
στη θάλασσα τη μάνα" 

τι να τον πάρει ο ποταμός 
ταξίδι του θανάτου 
που  'ταν Αη-Γιάννης Πρόδρομος 
 στην άκρη στα νερά του 

 "αύριο του  'λεγε αύριο 
 την Πασχαλιά την άλλη
δρολάπι  να  'χω άγριο 
κατεβασιά μεγάλη"

πέρασαν χίλια τέρμινα  
στέγνωσε το ποτάμι 
αυτός εκεί μες στα βουνά 
γιόμα πρωί και βράδυ 

"ποτάμι δέξου πάρε με 
ποτάμι αμάν αμάνα 
αγκάλιασέ με βγάλε με 
στη θάλασσα τη μάνα",

 στα ύφαλα της ξαστεριάς 
έβγαινε πυροφάνι  
εφτά αιώνες  μοναξιάς
θεό τον είχαν κάνει,

τ' άφηναν κάνα Σάββατο 
 κάστανα και καρύδες
στης ερημιάς του τ' άβατο 
οι άγγελοι κι οι βίδρες... 

άγγελος-2004

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Στου Ζαβογιάννη το ουζερί, στα Γιάννενα



Χειμώνας  του  '78, 
Γιάννενα μες στο χιόνι, 
τζάκετ αμερικάνικο 
καμπάνα παντελόνι,

στου Ζαβογιάννη το ουζερί 
τσίπρα σερί κι αβέρτα 
τίγκα καπνό το μαγαζί 
και λειώσιμο η κασέτα 

μ' εκείνα τα καψούρικα 
του Κώστα του Καφάση, 
το volume τέρμα, έτοιμη 
η τζαμαρία να σπάσει,  

μεζές πουρές με χοιρινό,
 το Καρελάκι σκέτο, 
η γκομενίτσα κόκαλο
ξερνοβολάει στο πέτο

στο μαγαζί απόλυτος
άρχοντας ο Καφάσης 
θεός καψούρας επί Γης
 αέρος και θαλάσσης...  

άγγελος-1987






Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Του Τόλη Ρούση το "Γράμμα" στα Γιάννενα




 ...ο Αποστόλης Μπαρμπαρούσης...ο κατά κόσμον Τόλης Ρούσης...ένας ανεπανάληπτος μπουζουκτσής...ένας σπάνιος ερμηνευτής...ένας μεγάλος λαϊκός καλλιτέχνης...είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του δυο σαιζόν : '86-'87 στο μαγαζί του Γιαννόπουλου απέναντι απ' τη Φοιτητική Εστία, και '90- '91 στον Κύκνο... στα Γιάννενα πάντα....εκεί στον Κύκνο,θυμάμαι ένα βράδυ, παίζαμε το "Έπεφτε βαθιά σιωπή" (Πλέσας-Παπαδόπουλος-Πουλόπουλος) και το δάκρυ του έτρεχε ποτάμι να σμίξει τα νερά τη λίμνης λίγα μέτρα παρακάτω...πέθανε το 2011 μόνος όπως έζησε μια ζωή...


Χρόνους πολλούς στα Γιάννενα
το  'γραφε αυτό το γράμμα 
με την πενιά με τον καημό 
με της καρδιάς το κλάμα  

στον Τσίτο στο Γιαννόπουλο 
στο Χάραμα στον Κύκνο 
στα στέκια στην Καλούτσιανη 
στον ύπνο και στον ξύπνο 

στα κατακάθια του καφέ 
στα ούζα και στα τσίπρα   
στου παταριού την κόλαση 
στη μέσα του  την ψύχρα,   

με τον σεπτό του μπουζουκιού 
τον μάνικα τον Ένα 
με τον καρντάση κι ακριβό 
φίλο του τον Κανένα

και με τις τρεις του γκόμενες
πάντοτε σ' απαρτία
την Τρέλα, την Απόγνωση 
και τη Μελαγχολία, 

ο Τόλης ο μπουζούκαρος 
ο Τόλης Μπαρμπαρούσης 
ο Τόλαρος ο άρχοντας 
ο κατά κόσμον Ρούσης... 

άγγελος-8 Φλεβάρη του 2014


Η φυσαρμόνικα του Παρλαπά



http://www.youtube.com/watch?v=2LPMd6D8MkQ 

Μια στάλα φυσαρμόνικα 
στ' αχείλι το στεγνό 
κάνει κολπάκια ζόρικα 
βγάζει βαρύ καημό 

φυσάει-ρουφάει ο Παρλαπάς
 μια αργά και μια σιγά
μην τον κοιτάζεις κι απορείς 
που χαμηλά κοιτά

το μάτι του τρυπάει τη γη  
και τους ωκεανούς
διαβαίνει στο Μισισιπή 
στα νέγρικα τα μπλουζ  

μες στις φυτείες ξενυχτά 
βαμπάκι και καπνό 
φυτεύει κι ύστερα τραβά
κατά τον ουρανό  

στου Βέγα τα περάσματα 
φυσάει τρελός βοριάς 
τρυπώνει μες στα ελάσματα 
της φυσαρμόνικας   

το Σύμπαν γέμει από βραχνούς 
σκοπούς Χερουβικούς 
μια νέγρικους , μια ιγγλέζικους  
μια Ανδαλουσιανούς

ο Παρλαπάς γλυκαίνεται
δε θε να κατεβεί 
αχός κι αγέρας γένεται 
και σκόνη αστρική . . . 
 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 
Μήτρα του κόσμου :Μουσική
-Αιωνιότητα,
Μπάλσαμο, Ξόρκι, Προσευχή 
κι  Αναγκαιότητα-

πρόσεξ' τα λίγο τα παιδιά,
μυστήριους κώδικες
που  'χουν, για να κρατούν βιολιά 
και φυσαρμόνικες, 

αν είναι οι νότες γιατρικά 
γι' αυτούς που τις γρικούν, 
είναι Σταυρός στο Γολγοθά
 γι' αυτούς  που τις γεννούν...


άγγελος-1 Φλεβάρη του 2014







Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014

Ο Κώστα-Δήμος



 Απρίλη του  '58
έφυγε απ' τα Τζουμέρκα,
η φτώχεια τού  'γινε βραχνάς
κι έριξε μαύρη πέτρα ,

Γιάννενα, Αθήνα, Λάρισσα,
Σερβία, Γερμανία,
είκοσι χρόνια δίσεχτη
ζωή στα ορυχεία

πλεμόνι μαύρο κι άρρωστο
του  το 'λειωσε ο καρκίνος,
προτού πεθάνει, στο χωριό
γύρισε ο Κώστα-Δήμος

στο πανηγύρι χόρεψε
κι εράισεν η πέτρα
τέτοιον ντελή που θα  'παιρνε
παλλήκαρο δυο μέτρα,

έκαμε Πάσχα κι άντεξε
μέρες ακόμα δέκα,
Απρίλη του '78
τον κλάψαν' τα Τζουμέρκα, 

λάλησε-πικρολάλησε  
του Ράρα το κλαρίνο 
κι επήρε αραββωνιάρη της 
η γης τον Κωστα-Δήμο... 

 άγγελος-6 Φλεβάρη του 2014


Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Απ' τη Ντραμπάτοβα μακριά . . .








  

Χαϊδεύει η βάρκα το νερό 
και το νερό τη βάρκα, 
ξέρει ο βαρκάρης κάποτε 
πως θα τον κάνουν κάρτα 


και γρήγορα τραβάει κουπί 
για  νά  'βγει από το πλάνο, 
"καλύτερα στο Δώδεκα 
να πέσω να πεθάνω 


παρά να μ' έχουν -σκέφτεται-  
σε κάδρο στο σαλόνι 
χωρίς λιμνίσιαν ευωδιά 
κι αγέρα να με ζώνει, 

απ' τη Ντραμπάτοβα μακριά 
κι από τη Σκάλα αλάργα". 
Χαϊδεύει η βάρκα το νερό 
και το νερό τη βάρκα... 

άγγελος-26 Δεκέμβρη του 2013

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Στάλινγκραντ


(Σαν σήμερα, πριν 71 χρόνια, με το τέλος της μάχης του Στάλινγκραντ, παραδόθηκαν οι Γερμανοί στον Κόκκινο Στρατό, στις 2 Φλεβάρη του 1943) 

Ω στέπες Σιβηριανές, 
τα μάκρη του ουρανού 
τηράξτε πώς γινήκανε
απ' του Ρούσικου λαού 

το αίμα, ρούσοι χείμαρροι,
καθρέφτες πορφυροί, 
εδώθε θόλοι σμαραγδιοί 
'κείθε μενεξεδιοί,  

και παρακείθε σκούζει αψύς
κοζάκος ο Θεός 
"-Βόλγα, ώι Βόλγα ποταμέ.." 
μα ο Βόλγας ποταμός 

βαστάει ντουφέκι μη διαβεί 
τ' αντίπερα ο οχτρός, 
βαστάει και δρόμο να διαβεί 
ο Κόκκινος Στρατός 
  
και "Βάστα Στάλινγκραντ, βογκά,
και Κόκκινε Στρατέ, 
βάστα Πατρίδα του Βορά
και Ρούσικε λαέ"... 
................................... 
Ω στέπες Σιβηριανές, 
εκεί τρανή φωτιά 
εκεί το λένε Στάλινγκραντ 
κι ο Ούνος ξεψυχά.  


άγγελος 




Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Πόθος



Μαντήλι χίλια χρώματα 
μακρύ μαλλί ρουμάνι
να βγαίνει ξημερώματα
του πόθου το καπλάνι 

κρυφό καρτέρι στο λαιμό
στο τανυσμένο νεύρο 
άσπλαχνo να χιμάει στο νιο
κι αλύπητo στο γέρο

κι όλο να κόβει να πονά
κι όλο να σακατεύει
χίλιους να παίρνει τη μιλιά 
χίλιους ν' αποτρελαίνει 

χίλιους στ' άσπρα της γόνατα
να βγάζει πυροφάνι,
μαντήλι χίλια χρώματα
μακρύ μαλλί ρουμάνι.
  
άγγελος-Φλεβάρης του 2014

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Γκολουάζ άφιλτρο



http://www.youtube.com/watch?v=-oe1pWEiQ8U 

Μαύρη ζακέτα μάλλινη 
μπλούζα αποκάτω ρούσα, 
μάνα που  τα  'πλεξες τα δυο 
χρόνια είσαι τρία απούσα, 

απόντα και τα νιάτα μας 
απούσα κι η φωτιά μας 
απόντα κι ανευόδωτα
τα σφυροδρέπανά μας, 

τότε μιλάγαμε πολύ
κοιτιόμασταν στα μάτια 
τώρα μας τύλιξε χρυσή
σιωπή χίλια καράτια, 

πρεσβύωπες δισταχτικούς             
κομπάρσους στην κουίντα
 καβάντζα να  'χουμε καιρό 
κι οι τρεις μας τα πενήντα,

μνήμες , πορείες ολόφωτες 
κι αγάπες μια κομπόστα 
γλυκιά, τ' άφιλτρο Γκολουάζ 
στο γόνατο του Κώστα 

τριάντα χρόνια συναπτά 
βαστιέται αναμμένο 
δαυλί μονίμως στης καρδιάς 
το Κούγκι στεργιωμένο 

ν' ανατινάζει γιάπικες
συμβάσεις και τερτίπια, 
να κελαηδάμε ανέμελα 
στα ερείπια σπουργίτια,

Αυστράλια το  'να, Γιάννενα 
το δεύτερο, Αθήνα 
το τρίτο, και τα τρία μαζί 
μες στη μαλαματίνα 

συχνά πυκνά να σμίγουμε  
-το ένα απ' τ' άλλο αλάργα-  
σαν τότε που  'χαμε πολλά 
πυκνά μαλλάκια μαύρα....

άγγελος-Γενάρης του 2014

Όσοι είναι από την Ήπειρο, / ξενάκια στην Αθήνα . . .


 

Όσοι είναι από την Ήπειρο 
ξενάκια στην Αθήνα,
πέφτει στον ύπνο τους πυκνό
χιονάκι Αύγουστο μήνα,

Τζουμέρκα λέν' τον Υμηττό 
τα Τουρκοβούνια Γκιώνα 
ρόμπολο στο Λυκαβητό 
την κόκκινη ανεμώνα,  

και κατεβαίνουν χάραμα
στον Άγνωστο Στρατιώτη
να βρουν πεσόντα κι άγαλμα
τη νιότη τους την πρώτη  

τα Γιάννενα πριν αρνηθούν
προτού διαβούν το Ρίο 
σφαχτάρια να κυκλοφορούν 
μες στ' Αττικό σφαγείο...  

 άγγελος-30 Γενάρη του 2013

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Η πέτρα είναι ο θάνατος

 ...Η πέτρα είναι  ο θάνατος 
η πέτρα είν' η ζωή μου 
της Γης το Τετραβάγγελο
στην εκκλησιά της Πίνδου,
 
 στα χιόνια γύφτισα γυμνή 
βαλκάνια αμαζόνα 
σφάζει τ' αγκάθι  στην ποδιά 
τον άνεμο στο γόνα,
 
στο Γράμμο, στη Νεμέρτσικα
στου Βίκου το φαράγγι, 
προγκάει το μαύρο τ' άσπλαχνο 
του Χάρου το σφαλάγγι,

στον ίσκιο της αλυγαριάς 
 στο πλάγιασμα του πρίνου
στρώνει δροσάτο αγύριστο 
γιοφύρι στο κορμί μου

στις δίκοπες αγάπες μου 
στο μπρούσκο το κρασί μου 
τροχάει το μαύρο κεραυνό 
και την υπομονή μου,  
 
γρανίτης πένθιμος γλυκός 
μανούλα κι αδερφή μου
η πέτρα είν' ο θάνατος 
η πέτρα είν' η ζωή μου... 
 
άγγελος

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

Κρατησα τη ζωή μου


..Κράτησα όπως μού τάχτηκε 
κράτησα τη ζωή μου 
το μετερίζι τ' άπαρτο 
τ' απάτητο καστρί μου 

σαν Αθωνίτης μοναχός 
στην Πανεπιστημίου, 
σαν παρτιζάνος που  'μεινε
στο Γράμμο δια βίου  

να βγαίνει μ' αδειανό φλασκί
περίπολο στους λόφους
να ξεδιψάει τις λυγαριές 
και τους νεκρούς συντρόφους  

με τα μαλλιά στα σύννεφα 
και το θρασκιά στα γένια 
και τα γλαρά ματάκια τους
λυχνάρια αραδιασμένα

στις σκοτεινές λυκοποριές
της πέτρινης ερήμου,  
κράτησα όπως μού τάχτηκε 
κράτησα τη ζωή μου.... 

άγγελος-25 Γενάρη του 2014


Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Η γιάφκα



Αν έχεις, μάτια μου, κι εσύ 
ψυχούλα σακαράκα 
έλα να στήσουμε μαζί 
στους πέντε ανέμους γιάφκα 

να στασιάζουν οι καρδιές 
να μπαίνουν μες στα όλα 
να κροταλίζουν τα φιλιά 
σαν να  'ναι πολυβόλα 

και να φυτεύουν τα κορμιά 
τα σαρανταπεντάρια 
στο Πόνο και στο Θάνατο 
ερωτοβόλια ανάρια 

και μπαζουκιές μελωδικές 
τραγούδια πρίμα βίστα 
στον παρακρατικό φονιά 
το Χρόνο το φασίστα... 

 άγγελος-23 Γενάρη του 2014

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Μάτια μου μάτια σκαλιστά-Λάκης Παππάς




Μάτια μου μάτια σκαλιστά 
 όλο μελαγχολία
μάτια του Λάκη του Παππά 
φώτα στην παραλία

σβηστά, η Πρέβεζα η παλιά
βάρκα χωρίς πανάκι
να χώνεται στην αγκαλιά
του Κώστα Καρυωτάκη, 

μάτια μου μάτια σφαλιστά  
θαμμένα μεταλλεία 
μάτια μου μάτια σκαλιστά 
όλο μελαγχολία... 

άγγελος-22 Γενάρη του 2014

Στο κουρείο του Βενέτη, στα Γιάννενα

...στη φωτογραφία : Γιάννινα, 1975,στο κουρείο του Μιχάλη Βενέτη....  



 Εννιά χιλιάδες μάγουλα
κι εννιά χιλιάδες σβέρκα   
 
-γαλακτερά απ' τα Γιάννενα,
 
τραχιά απ' τα Τζουμέρκα- 


περάσαν' απ' τ' αμείλικτο 
 
ξουράφι του Βενέτη,
 
πρόλαβε -εσχάτως- κούρεψε 
 
κι όσους αφήναν χαίτη,
 

ακούρευτοι κι αξούριστοι 
 
κι οκνοί οι πελάτες μπαίναν',
 
μπαρμπερισμένοι κι όμορφοι 
 
με ..προσδοκίες βγαίναν'
 

κι ώσπου να φτάσουν στο Παλλάς
 
στην κεντρική Πλατεία, 
 
με τρόπο καθρεφτίζονταν 
 
οπού  'χε τζαμαρία
 

και πάνω κάτω οργώνανε 
 
τη βόλτα -κάργα οι νύφες-,
 
πίσω, πυρίχειο χόρευαν 
 
χορό οι κομμένες τρίχες, 
 

μακριά απ' τ' άδεια κι αφελή   

κεφάλια , όλο κέφι

λεύτερες , μόνες κι ευτυχείς 
 
στη σκούπα του Βενέτη... 
 

άγγελος