Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Ο Malkolm Lowry ο ποιητής



Ο MALKOLM  LOWRY Ο ΠΟΙΗΤΗΣ(22 Ιούλη 1909 - 26 Ιουνη 1957)
"Ενθάδε κείται ο Malkolm Lowry,του οποίου οι στίχοι ήταν ανθηροί και συχνά λαμπεροί.Ζούσε νύχτα,και τη μέρα έπινε,και πέθανε παίζοντας γιουκαλίλι" αναγράφεται πάνω στον τάφο του Malkolm Lowry !...
Ο Malcolm Lowry(1909-1957),άγγλος ποιητής και πεζογράφος, εγινε γνωστός από
το μυθιστόρημα του Κάτω Από Το Ηφαίστειο,το αριστούργημα που συγκαταλέγεται στα 10 σπουδαιοτερα βιβλία του 20ού αιώνα. Το «Κάτω από το Ηφαίστειο» αποτελεί το έργο ζωής του Malcolm Lowry, με έντονα τα αυτοβιογραφικά στοιχεία, τις εμμονές, τους εφιάλτες, τα παιδικά τραύματα και τις ανησυχίες του συγγραφέα.Το «Κάτω από το Ηφαίστειο» είναι για τον Malcolm Lowry μία «μεθυσμένη Θεία Κωμωδία».
Η λογοτεχνία και το αλκοόλ ήταν οι δύο εμμονές του.
Ο αλκοολισμός και οι ψυχικές διαταραχές σκίασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής μπαινόβγαινε σε κλινικές. «Έπινε τα πάντα» έγραψε αργότερα η σύντροφός του Jan Gabrial στο βιβλίο της «Μέσα στο Ηφαίστειο».
Πέθανε στις 26 Ιουνίου του 1957 από υπερβολική δόση υπνωτικών. 

Ο MALKOLM LOWRY Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Όλος ο κόσμος, τις νυχτιές ,πηγαίνει και πλαγιάζει,
κι ο Malkolm Lowry ο ποιητής , ποτέ δεν ησυχάζει,
τη νύχτα , γράφει σαν τρελός, τη μέρα πίνει ουίσκυ,
ο οίστρος θέλει οινόπνευμα κι η Τέχνη θέλει πίστη,
θέλει και χίλιους εαυτούς ν' αλλάζεις κάθε ώρα
καθώς αλλάζει ο άνεμος στου καραβιού την πρώρα,
να πολεμάς, να δέρνεσαι, ν' αγκομαχάς, να στέργεις,
να πας δεξιά, να πας ζερβά, νά 'ρχεσαι και να φεύγεις,
σαν Κάτω Απ' Το Ηφαίστειο,αγρίμι λαβωμένο
που η λάβα ως φτάνει, σούρνεται, 'μπρός-πίσω αλαφιασμένο,
για μιαν ακόμα ανασεμιά,για μια αστραψιά στο δείλι
για μια στερνή του ανέμου ηχώ,σαν από γιουκαλίλι.
......................................
Όλος ο κόσμος,κόσμο πάει τη μέρα για να βρίσκει,
κι ο Malkolm Lowry ο ποιητής ,βουλιάζει μες στο ουίσκυ,
γερά φτερά να βγάλει ο νους,ν' αναληφτεί να φύγει
με πέντε λέξεις ακριβές στην άκρη στο μολύβι.
άγγελος-26 Θερτή του 2014

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Του Μάρκου


 
Σ' όλα τα διάσελα βροχή σ' όλα τα βιλαέτια,
πάν' οι παράδες κι οι χαρές, πάν' και τα μπερεκέτια,
πέντ'-έξι έχουν τον παρά, πέντ'-έξι οι παραλήδες
πέντ'-έξι οι βιομήχανοι κι όλοι οι κοτζαμπασήδες,
ο Μάρκος σφίγκει το σπαθί και το βαρύ ντουφέκι
βγαίνει απ' την κούλια την ψηλή κι απ' το παλιό το γρέκι,
φιλάει τον κύρη στο δεξί, στο μάγουλο τη μάνα,
φιλάει κι από τ' απόμακρα, Τζουμέρκα και Μουργκάνα,
διαβαίνει τον Καρβασαρά, τη γέφυρα στο Ρίο,
χιόνι και δίσεχτος καιρός, χιόνι βροχές και κρύο,
μπαίνει στην Ελευσίνα ορθός, στο Σύνταγμα φορτσάτος,
καμπάνα ο Ηπειρώτικος ο μπούτζος του ο βαρβάτος
βαρεί και γύρω οι σύντροφοι μαζώνονται χιλιάδες
με τα βαριά τα μάνλιχερ και τους παλιούς τους γκράδες,
ποιος είδε αητό στη θάλασσα και δέλφινα στα Τέμπη,
ποιος είδε βιομήχανο, φτωχούς να υπηρετεύει,
μέρα καλή ξημέρωσεν αρχοντοθυγατέρα,
πλάση ανθισμένη κι όμορφη, κόκκινη πέρα ως πέρα...

άγγελος-13 Θερτή του 2014-λεύτερη Πίνδος

Του ΕΛΑΝ οι σύντροφοι οι παλιοί

Σαν ίσκιοι πλάι στα λάβαρα τα κόκκινα, 
τα σύννεφα οι παλιοί οι αγωνιστές 
κοιτάν' τα μολυβιά τα θεοσκότεινα
που εβάρυναν στου Αίμου τις κορφές.

 -Μπαρμπα-Αναστάση, η Γη θα γίνει κόκκινη! 
-Καπεταν-Γιώργη, εσήμανε ο καιρός! 
Μπριόζοι οι νεολαίοι, οι πάντα πρόθυμοι 
να ειδούν ως και στον ζόφο ολίγο φως, 

 τα ίδια ωραία λόγια μηρυκάζουνε, 
μα οι σύντροφοι οι παλιοί οι αγωνιστές 
δακρύζοντας στην άσφαλτο βουλιάζουνε 
με σηκωμένες πάντα τις γροθιές, 
σάπιες μαούνες στα νερά τα βρόχινα 
-στο ΕΛΑΝ φουρτούνες άντεξαν παλιές- 
σαν ίσκιοι πλάι στα λάβαρα τα κόκκινα 
σαν σύννεφα οι παλιοί οι αγωνιστές. 
άγγελος-15 Μάη του 2014 
λεύτερη Πίνδος

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Γιαννιώτικη βροχή

 
 
photo:Θωμάς Σιώζος

 Όπου, τρέχοντας χτες 6 Μάη,κατά τις 8, πριν το σούρουπο,δίπλα στη λίμνη των Γιαννίνων και προς την Καστρίτσα, μ' έπιασε άγρια βροχή.Χαλάζι κι αγέρας δυνατός.Βορειοδυτικός. Κι όταν λέμε "βροχή", εννοούμε να 'χουν ανοίξει οι ουρανοί...Οι Γιαννιώτες ξέρουν...Το διαπίστωσαν χτες και προχτές.. Σημείο!!!
Μούσκεμα ως το κόκαλο, το χειρότερο είναι να σταματήσεις να τρέχεις.Ειδικά με τέτοιον αγέρα.Παγώνεις.Πόσο μάλλον, όταν τρέχεις  ..ξεμπλέτσωτος, όπως το 'χω εγώ συνήθειο, χρόνια τώρα. 
Το καλύτερο μου μπορείς να κάνεις, είναι να συνεχίσεις να τρέχεις μ' αμείωτο ρυθμό. 
Ε, κάπως έτσι, γίνεσαι ένα με τη βροχή, αδερφός της και φίλος της.Και μ' όλα, τριγύρω.Ζωντανά κι άψυχα.Αδερφός και φίλος πάλι.Και με τα σύννεφα, πάνω.Αδερφός και φίλος.Κομμάτι κι εσύ αδιαίρετο της Πλάσης, σάρκινη χάντρα στο άφθαρτο κι αιώνιο κομπολόι του Σύμπαντος. 
...Και πας...Και πας...Ως που, μες σε τούτο το ασυνήθιστο σκηνικό -κι είν' αλήθεια πως σε πρωτόγνωρες καταστάσεις, βιώνεις πρωτόγνωρα συναισθήματα, αλλόκοτα κι όμορφα- έρχεσαι σ' έκσταση κι αρχινάς να βλέπεις και ν' ακούς πράματα.Ακούς στίχους ποιητών που αγαπάς.Γεύεσαι ψήγματα αθανασίας, έτσι που μ' όλη σου την αλκή τρέχοντας, σκίζεις  το μαύρο κι ογρό σκοτάδι και ξορκίζεις-νικάς του θανάτου το φόβο, τον ανίκητο ως τα τώρα...Στη βροχή πάντα...Στη Γιαννιώτικη βροχή που, τόσο συχνά που πέφτει, είναι ένα με τα Γιάννενα...Απ' όταν επλάστη ο κόσμος...Άγιο και κρύο μύρο, στις πλάτες της πάλαι ποτέ όμορφης μικρής μας πόλης...
 
 ΓΙΑΝΝΙΩΤΙΚΗ ΒΡΟΧΗ
Κι όπως το σούρουπο έτρεχα στις παραλίμνιες στράτες,
κι απάνω η ογρόστομη η βροχή η κοσμοαπολυμάντρα 
μού  'πεφτε αγίασμα στις γυμνές τις ξαναμμένες πλάτες, 
στο κομπόλόι του Σύμπαντος σάρκινη ένιωθα χάντρα, 
 
μια χάντρα εγώ, χίλιες της Γης τ' αθώα τα πεταλούδια, 
χίλιες του αιθέρα οι μυρουδιές, χίλιες τα γκρίζα νέφη, 
και χίλιες τα μυριόστομα λυπητερά τραγούδια 
που φτάναν' πέρα απ' το θολό, μαύρο της νύχτας ξέφτι, 
 
-τραγούδια για το θάνατο και τις παλιές αγάπες, 
του Καρυωτάκη, του Άσιμου, του Λαπαθιώτη, του Άγρα-
και θούρια για τους ταπεινούς, στις παραλίμνιες στράτες, 
ανάρια ως έψελνε η βροχή η κοσμοαπολυμάντρα,
 
ως πού  'φτανε η γλυκιά η ζωή, κι ως πού η θανή κι ο ζόφος
μήτε που μ' ένοιαζε, έτσι αργά που εγλύκαινε τριγύρω 
η Πλάση κι ο Ηπειρώτικος γενέθλιος ο τόπος, 
απ' της Γιαννιώτικης βροχής τ' άγιο το κρύο το μύρο...  
 
άγγελος-6 Μάη του 2014  
τρέχοντας στη βροχή...στη Γιαννιώτικη αιώνια βροχή...

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Η Ντίνα από τους Χουλιαράδες



Της πόλης τα ψευτοκαλούδια
στα δυο της τά ‘γραψε τ’ αρχίδια
η Ντίνα, αδέρφια έχει τα ζούδια,
φυλάει στους Χουλιαράδες γίδια,

κι αν κάμποσοι την περγελάνε,
να φάν’ στα Γιάννενα στη μάπα
μούχλα,μαζούτ κι αιθάλη, πάνε.
 Σαν θηλυκός Αη-Λιας στη στράτα,   

η Ντίνα με την καφετιά της
τη μάλλινη ψηλή κατσιούλα
διαβαίνει με τα ερίφιά της
αρχόντω αγνάντια απ' τη Στρογκούλα,

κι όποτε πάει , κάνα Σαββάτο, 
στο καφενείο με  τα καλά της
να  κατεβάσει άσπρο πάτο
την πενηντάχρονη ερημιά της, 

πίσω από τον καφετζή, κοιτούνε
τα ρακογυάλια αραδιασμένα,
και τρίζουν, κλαίνε και ριγούνε
πριχού σ' αντάμικο, ένα-ένα,

χορό πιαστούνε του Ζαλόγγου,
κομμάτια να γινούν χιλιάδες
'μπρός στην πριγκήπισσα του λόγκου:
τη Ντίνα από τους Χουλιαράδες...

άγγελος-27 Απρίλη του 2014
Χουλιαράδες-λεύτερη Πίνδος

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Αναφορά στο μέραρχο τον Άραχθο

 





Συνήθεια μού 'γινε ιερή , στην αστική μου  ζήση,
κάθε Σαββατοκύριακο, χειμώνα-καλοκαίρι,
να πάω κάτω απ’ το Τσίμοβο, να μ’ επιθεωρήσει
ο μέραρχος  ο  Άραχθος μ' όλο το πετρασκέρι.

Γυμνώνομαι απ' εγωισμούς -στα Γιάννενα- κι απ' ύφος
κι από των κόπων μιας ζωής τις λίγες καταθέσεις
-αυτές που πάντα οι δάσκαλοι μαζώνανε ως συνήθως
γεράματα να κάνουν με τις βασικές ανέσεις-

και παίρνω τον ανήφορο και λησμονάω  τον κάμπο,
σμίγω λιθάρι χαιρετώ, ρόμπολο προσκυνάω,
βρίσκω ρουμάνι αγάλλομαι, βλέπω πετρίτη λάμπω,
βλέπω το μέραρχο-Άραχθο και προσοχές βαράω:
 
-Σας αναφέρω, ευπειθώς, Άραχθε μέραρχέ μου,
πως σθεναρώς  αμύνομαι κι ηρωικώς στο άστυ,  
με τρεις  λόχους αστροφεγγιάς και δυο ουλαμούς ανέμου,
να μένει  αλώβητη η ψυχή η βουνίσια, κάθ’ εκάστη!

…Κοιτάει το μπόι μου ο Άραχθος, στο αίμα μου μετράει  
αητούς και Κατσαντώνηδες , χιονιάδες και ζαρκάδια,  
αφρίζει τα νεράκια του, βογκάει, με χαιρετάει
και πάει να δώκει στις ερμιές δροσούλα στα λαγκάδια…


άγγελος-23 Απρίλη του 2014

Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη


ΤΖΟΥΜΕΡΚΙΩΤΙΣΣΑ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ 
Ζούδιο είναι και σκαλώνει 
στο γκρεμό και στο κοτρόνι 

και βροντάει στ' ακορντεόν του 
το βουνίσιο παρελθόν του, 

έμπροσθεν Του Φωτογράφου 
κι υπεράνω του Αράχθου... 

-Τζουμερκιώτισσα Ειμαρμένη, 
μοίρα μου βουνοθρεμμένη, 
πού με πας ψηλά στο βράχο 
σαν καλόγερο στον Άθω; 

-Σε πηγαίνω εκεί που επλάστης, 
'κεί που αγαπάς κι ετάχτης, 
σε τραβώ εκεί που μ' ένα 
"αχ" η μάνα σου σε εγέννα: 

στην κορφή και στο γρανίτη, 
στο θρασκιά και στον πετρίτη, 
να τεντώνεσαι να φτάνεις 
δάσο και βουνό να πιάνεις, 

δροσαέρα ν' ανασαίνεις 
και ποτέ να μην πεθαίνεις, 
στο χιονιά, στο κυπαρίσσι, 
στο αιώνιο ραβαϊσι, 

με τον Πρωτομάστορα 
στου Φωτός τη μέθη 
και με τον ηλιάτορα 
στο βιολί στο ντέφι....

άγγελος-9 Απρίλη του 2014 
(ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΣΥΚΟΒΕΛΛΗΣ)

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Γυαλί-Καφενέ


   ΓΥΑΛΙ-ΚΑΦΕΝΕ
Δεν είναι Αθήνα εδώ, μαθές 
κι Ερμού και Κηφισίας. 
Εδώ τις νύχτες, σαν περνάς 
την Ανεξαρτησίας, 

 βγαίνουν στου Βρόσγου το παλιό
το γκρεμισμένο χάνι
Πυρσογιαννίτες κι Αλβανοί
της πέτρας πελεκάνοι,

πέτρες  αράδα πελεκάν'
σου στρώνουν καλντερίμι  
 να μη σε καίει η άσφαλτος  
να μη σκοντάφτει η μνήμη,  

να πας στο Γυαλί Καφενέ  
να πίνεις τον καφέ σου  
με τη λιμνίσια την αχλή
στο πέτο κατιφέ σου,   

πελάτες να μην κρένουνε,
 ίσκιοι να μη  σπαράζουν,
 μερακλωμένες Γκέγκισσες
να βγαίνουν να σε σφάζουν

πίσω απ' του σκέτου σου καφέ 
την τελευταία φουσκάλα, 
πρώτα η Μαργιόλα του Χαλκιά
κι ύστερα η Μαντουμπάλα....

άγγελος-6 Απρίλη του 2014

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Δεν είναι ετούτη, Άνοιξη


Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 
Είναι αλλόκοτη εποχή, 
κακός καιρός και γδάρτης : 

κοσμάκης απολύεται 
τη βγάζει όπως-όπως, 
στα βρόχια ο αυτοκινητιστής
στα βρόχια ο κτηνοτρόφος, 

και τα κοινοβουλευτικά 
γαϊδούρια τα μεγάλα 
που μήτε τ' άγιο σέβονται 
της μάνας τους το γάλα, 

απόψε θα ψηφίσουνε 
το νόμο για το γάλα 
νά 'ρθουν να κάνουν τα καρτέλ 
παιχνίδι τα μεγάλα,

μύγες στη στάνη να βαρά 
ο καψοκτηνοτρόφος, 
γάλα να τρως μπαγιάτικο 
να σε μαζεύει ψόφος...  
......................................... 
Σφυρίζει η μέρα η λιόχαρη 
στης μυγδαλιάς τα κλώνια:
"-Πού πήγε εκείνος ο λαός,
στα μαρμαρένια αλώνια 

οπού  'βγαινε εκδικητής
και τιμωρός κι αντάρτης; " 
Δεν είναι ετούτη, άνοιξη. 
Δεν είναι ετούτος, Μάρτης. 

άγγελος
Κυριακή,30 Μάρτη του 2014-μέρα,νομοσχεδίου ψήφισης-αψήφησης του λαού

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Η φωνή του Άγγελου Σικελιανού (σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός)







video

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ 
Πού 'ναι οι βάρδοι οι ασώπαστοι,οι αγκρέμιστοι  γιγάντοι, 
πού  'ναι οι τρανοί οι τελάληδες, οι μύστες της φυλής, 
να πλάσουν Νόημα-Οδηγητή   και Στίχο-Ιεροφάντη, 
έρμε λαέ, απ' τα Τάρταρα, γρικώντας να εγερθείς;  

Τώρα, αλαλάζουν, της οκάς τσουτσέκια στις οθόνες 
και κύνες νάνοι ημίαιμοι Κυνοβουλευτικοί,  
τηράει με πόνο ο Όμηρος, μακριάθε απ' τους αιώνες 
και σπάει τη λύρα την ιερή με πάταγο βαρύ ! 

Κι ωστόσο, αλήθεια, είναι φορές που κάτι στον αγέρα, 
κάτι βαρύ, μυριόστομο απ' τα μάκρη του ουρανού, 
βογκάει "καμπάνες βροντερές, ηχήστε πέρα ως πέρα", 
κι ω! είν' η φωνή η στεντόρεια   του  Σικελιανού, 

βογκάει στη μνήμη του λαού, καθάρια οπού  'ναι κρήνη
βρυσούλα τρισχιλιόχρονη να πίνεις σαν διψάς,
κι ο βόγκος γίνεται φωτιά, τρανή φωτιά, γιαγκίνι, 
να καίονται τ' αλαλάζοντα τα κύμβαλα μεμιάς,   

να ξελωβιάζονται τ' αυτιά ν' ακούν τ' ορθό το πρέπον, 
τ' άξιο, το μέγα, το εθνικό, το μείζον , το αληθές, 
των Αρλεκίνων οι άναρθρες κραυγές και των Νενέκων 
στο  βρόντο ανάκουστες  να ηχούν ,γελαστικές κι αχνές.
 .......................................................................... 
Έτσι λογιέται ο ποιητής : σ' όλα τρανός και μέγας, 
στο μπόι,στο λάμπος,στη θωριά, στην πένα, στη φωνή, 
κρούσταλλο διάφανο άσωστο νεράκι  κρύο της Νέδας, 
ρυθμό να δίνει, αγαλλιασμό, δροσούλα και ζωή. 
άγγελος -15 Μάρτη του 2014 (...σαν σήμερα, στις 15 Μάρτη του 1884, γεννήθηκε ο ποιητής Άγγελος  Σικελιανός)

ΥΓ  Ακούστε,  στο αποπάνω βίντεο, τη φωνή του Άγγελου Σικελιανού...φωνή Στεντόρεια...φωνή αντρίκεια...φωνή-σήμαντρο του Άθω...φωνή ν' ακούει  σήμερα ο Ρωμηός πριν πέσει για ύπνο και να ξεπλένει τ' αυτιά του απ' τη λώβα του ηχητικού αχταρμά των κολοκάναλων (=αυγινή/πρωινή τηλεμαλάκυνση δήθεν ενημέρωση, μεσημβρινή κουτσομπολοκαφρίλα, βραδινή Πρετεντοροσαβούρα )... κάθε γεννιά έχει ΚΑΙ τις φωνές που της αξίζουν...παλιά: Σικελιανός, Μινωτής, Μπιθικώτσης κ.λ ...τώρα : Βλαβιανο-Χωμενίδηδες, Μπέζο-Φιλιππίδηδες, Ρεμο-Παντελίδηδες  κ.λ με μια λέξη Αρχ@@ίδηδες δηλαδή... 

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα, / πεύκο κι αλυγαριά μου


Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα
πεύκο κι αλυγαριά μου,
να σ' αποδιώξω βιάστηκα
 να φύγεις μακριά μου, 

μα αν πιάνεις σήμα απ' τον καιρό 
 κι απ' το νοτιά μαντάτα
κι αν έχεις τα μαλλάκια σου 
τηλέγραφο στη στράτα, 

τώρα που μάνιωσε ο βοριάς 
και βγήκε απόξω η λίμνη
έλα ταχιά στο Δώδεκα
στου φεγγαριού την πρύμνη

για δώδεκα θα σ' αγαπώ  
για δώδεκα θα σ' έχω 
για δώδεκα  με του πουλιού
το γάλα θα σε θρέφω, 

έλα ,πουλάκι, ανάδεψε
τα στάσιμα νερά μου.
Φυσάει-βογκάει στο Μάτσικα 
πεύκο κι αλυγαριά μου. 

άγγελος-χινόπωρο 1987 

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Στο ποτάμι, ο Γιάννης ο Χαλδούπης με το κλαρίνο του

Το κλαρινάκι το σεπτό 
-παντού κι ό,τι κι αν γίνει-
 το  'χει ο Χαλδούπης φυλαχτό 
σταυρό και κομποσκοίνι, 

το  'χει πανάκι στον καιρό 
σημαία στο πέρασμά του
πορτούλα και παράθυρο 
για τα προγονικά του, 

το  'χει και μες στον ποταμό 
στο διάφανο ποτάμι 
περαματάρη κι οδηγό 
κι εβένινο θαλάμι, 

να κλειέται να μονώνεται 
να παίζει και ν' αγιάζει, 
ποτάμι μες στον ποταμό 
νότες να κατεβάζει, 

καγκέλια  για τον άνεμο
για τ' άστρα πωγωνίσια 
να  'ρχεται η Γης κι ο Ουρανός 
κι η Πλάση όλη στα ίσια... 

άγγελος-4 Μάρτη του 2014

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

«Οι εξορίες του ιεροκήρυκα Σέργιου Σκανδάλη»

 
 ...Διάβαζα μόνο Ποίηση, αφού η Πεζογραφία 
ανιαρή μού εφαίνονταν  και κούραση μεγάλη, 
ως πού  'πεσαν στα χέρια μου προτού βδομάδα μία,
 «Οι εξορίες του ιεροκήρυκα Σέργιου Σκανδάλη» 
 
Και διάβασα κι ομόρφυνα και διάβασα κι εχάθην 
και διάβασα κι αμάρτησα κι αγίασα κι ημερώθην 
και διάβασα και στων Παθών μου  ενύχτωσα τα βάθη 
και διάβασα και στις κορφές της Πίνδου εξημερώθην... 

 άγγελος- 22 Φλεβάρη του 2014

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Δυο γυφτοπούλες στο βουνό




Γράφουμε εκεί γράφουμε εδώ
γράφουμε παραπέρα
γράφουμε στ' αρμυρό νερό
στη γη και στον αέρα

πότε σεμνά κι ουδέτερα
πότε με στόμφο κι ύφος
πότε για ήθη ελεύθερα
πότε για Αγίους κι ήθος

πότε Σικελιανικά
πότε αλά Μπρεχτ και Κάλβο
πότε αυστηρά Παλαμικά
πότε αλά Χρήστο Μπράβο

πότε προτού το φαγητό
πότε μετά το πιώμα
πότε με καθαρό μυαλό
πότε αλοιφή και λειώμα

πότε στο μεροκάματο
πότε σε χρόνο αδείας
μεθάμε με τ' αθάνατο
κρασί της μαλακίας

καθότι πέρα απ' τον βαριό
τον ίδρωτα του εργάτη
όλα είναι τρύπα στο νερό
πομφόλυγα κι απάτη.
...........................................
Δυο γυφτοπούλες στο βουνό
με βιολετιά φουστάνια,
στου κόσμου το "ποιηταριό"
αμάραντα στεφάνια

μποέμικα αλαλάγματα
στου ζέφυρου το νύχι
να τρέμουνε τα γράμματα
κι οι "ποιητές" κι οι στίχοι...

άγγελος-19 Φλεβάρη του 2014

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Τζουμέρκα





Αν θες ν' ακούσεις πώς ριγά
και πώς σημαίνει η πέτρα,
πέρνα το Ρίο ζύγωσε
κι ανέβα στα Τζουμέρκα,  

να κοινωνήσεις το θρασκιά 
ψηλά στα χίλια μέτρα 
μακριά  απ' της πόλης τον αχό
κι απ' των αστών τη λέπρα,

εκεί δεν είναι Μέτσοβο 
Κόνιτσα και Ζαγόρι, 
να σου ..πουλάνε το βουνό
μεσάζοντες κι εμπόροι 
  
ογδόντα ευρώ το δίκλινο 
δέκα τα μακαρόνια 
τριάντα το τηλεφερίκ 
κι είκοσι οχτώ τα χιόνια,

δεν είναι εκεί για γιάπηδες
δεν είναι για τουρίστες, 
είναι εκκλησιά για της ερμιάς 
και του βουνού τους μύστες, 

σπίτια κλεισμένα από καιρό 
γκουστέρες και σπουργίτες 
να βγαίνουν να σε υποδεχτούν 
γερόντοι μακαρίτες 

με ρακογυάλι στο δεξί 
και στ' άλλο το λουκούμι 
να πέφτει απάνω παγερή 
βροχή με το τουλούμι ,

να πέφτουν χρόνια απείραχτα 
κι αμάραντοι αιώνες 
βαμπάκι στα μηλίγγια σου 
και χάδι στις λαγόνες, 

να παίζει η νύχτα σινεμά 
των ταπεινών τα έργα 
στο κινηματοθέατρο 
"Σινε-Ψηλά Τζουμέρκα"   

να μπαίνεις μ' εισιτήριο 
ματιά σαλού μονάχα, 
να βγαίνεις ίσια να τραβάς 
για του βουνού τη στράτα 

πίσω ποτέ να μη γυρνάς
μηδέ να κατεβαίνεις,  
να σφάζεσαι απ' την ομορφιά 
ποτέ να μην πεθαίνεις...

 ά.


Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Στον Άραχθο δίπλα ο Μήτρο-κλώνης



...οι παλιότεροι Τζουμερκιώτες θα θυμούνται το Μήτρο-κλώνη απ' το Λοζέτσι (=Ελληνικό), μονάχο του-ολομόναχο  να τριγυρνάει σαν ξωτικό ,πότε σαν ίσκιος στα Τζουμερκοχώρια, πότε σαν Αη-Γιάννης Πρόδρομος  στο πλάι τ' Αράχθου...

Χρόνια της μοναξιάς το φως
άγιο τον είχε κάνει  
πήγαινε κάθονταν σκυφτός 
στην άκρη στο ποτάμι  

"ποτάμι δέξου πάρε με 
ποτάμι αμάν αμάνα 
αγκάλιασέ με βγάλε με 
στη θάλασσα τη μάνα" 

τι να τον πάρει ο ποταμός 
ταξίδι του θανάτου 
που  'ταν Αη-Γιάννης Πρόδρομος 
 στην άκρη στα νερά του 

 "αύριο του  'λεγε αύριο 
 την Πασχαλιά την άλλη
δρολάπι  να  'χω άγριο 
κατεβασιά μεγάλη"

πέρασαν χίλια τέρμινα  
στέγνωσε το ποτάμι 
αυτός εκεί μες στα βουνά 
γιόμα πρωί και βράδυ 

"ποτάμι δέξου πάρε με 
ποτάμι αμάν αμάνα 
αγκάλιασέ με βγάλε με 
στη θάλασσα τη μάνα",

 στα ύφαλα της ξαστεριάς 
έβγαινε πυροφάνι  
εφτά αιώνες  μοναξιάς
θεό τον είχαν κάνει,

τ' άφηναν κάνα Σάββατο 
 κάστανα και καρύδες
στης ερημιάς του τ' άβατο 
οι άγγελοι κι οι βίδρες... 

άγγελος-2004

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Στου Ζαβογιάννη το ουζερί, στα Γιάννενα



Χειμώνας  του  '78, 
Γιάννενα μες στο χιόνι, 
τζάκετ αμερικάνικο 
καμπάνα παντελόνι,

στου Ζαβογιάννη το ουζερί 
τσίπρα σερί κι αβέρτα 
τίγκα καπνό το μαγαζί 
και λειώσιμο η κασέτα 

μ' εκείνα τα καψούρικα 
του Κώστα του Καφάση, 
το volume τέρμα, έτοιμη 
η τζαμαρία να σπάσει,  

μεζές πουρές με χοιρινό,
 το Καρελάκι σκέτο, 
η γκομενίτσα κόκαλο
ξερνοβολάει στο πέτο

στο μαγαζί απόλυτος
άρχοντας ο Καφάσης 
θεός καψούρας επί Γης
 αέρος και θαλάσσης...  

άγγελος-1987






Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Του Τόλη Ρούση το "Γράμμα" στα Γιάννενα




 ...ο Αποστόλης Μπαρμπαρούσης...ο κατά κόσμον Τόλης Ρούσης...ένας ανεπανάληπτος μπουζουκτσής...ένας σπάνιος ερμηνευτής...ένας μεγάλος λαϊκός καλλιτέχνης...είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του δυο σαιζόν : '86-'87 στο μαγαζί του Γιαννόπουλου απέναντι απ' τη Φοιτητική Εστία, και '90- '91 στον Κύκνο... στα Γιάννενα πάντα....εκεί στον Κύκνο,θυμάμαι ένα βράδυ, παίζαμε το "Έπεφτε βαθιά σιωπή" (Πλέσας-Παπαδόπουλος-Πουλόπουλος) και το δάκρυ του έτρεχε ποτάμι να σμίξει τα νερά τη λίμνης λίγα μέτρα παρακάτω...πέθανε το 2011 μόνος όπως έζησε μια ζωή...


Χρόνους πολλούς στα Γιάννενα
το  'γραφε αυτό το γράμμα 
με την πενιά με τον καημό 
με της καρδιάς το κλάμα  

στον Τσίτο στο Γιαννόπουλο 
στο Χάραμα στον Κύκνο 
στα στέκια στην Καλούτσιανη 
στον ύπνο και στον ξύπνο 

στα κατακάθια του καφέ 
στα ούζα και στα τσίπρα   
στου παταριού την κόλαση 
στη μέσα του  την ψύχρα,   

με τον σεπτό του μπουζουκιού 
τον μάνικα τον Ένα 
με τον καρντάση κι ακριβό 
φίλο του τον Κανένα

και με τις τρεις του γκόμενες
πάντοτε σ' απαρτία
την Τρέλα, την Απόγνωση 
και τη Μελαγχολία, 

ο Τόλης ο μπουζούκαρος 
ο Τόλης Μπαρμπαρούσης 
ο Τόλαρος ο άρχοντας 
ο κατά κόσμον Ρούσης... 

άγγελος-8 Φλεβάρη του 2014